Page 16 - หนังสือเรียนวรรณคดีและวรรณกรรม ม.6 หน่วยที่ 1
P. 16

คราวนั้นเมื่อตามไปกลางป่า                    หน้าดำาเหมือนหนึ่งทามินหม้อไหม้
               ชนะความงามหน้าดังเทียนชัย                    เขาฉุดไปเหมือนลงทะเลลึก

               เจ้าพลายงามตามรับเอากลับมา                   ทีนี้หน้าจะดำาเป็นนำ้าหมึก
               กำาเริบใจด้วยเจ้าไวยกำาลังฮึก                จะพาแม่ตกลึกให้จำาตาย
               มิใช่หนุ่มดอกอย่ากลุ้มกำาเริบรัก             เอาความผิดคิดหักให้เหือดหาย

               ถ้ารักน้องป้องปิดให้มิดอาย                   ฉันกลับกลายแล้วหม่อมจงฟาดฟัน
               ไปเพ็ดทูลเสียให้ทูลกระหม่อมแจ้ง              น้องจะแต่งบายศรีไว้เชิญขวัญ
               ไม่พักวอนดอกจะนอนอยู่ด้วยกัน                 ไม่เช่นนั้นฉันไม่เลยจะเคยตัว

                                                   ฯลฯ
                        ครั้นเวลาดึกกำาดัดสงัดเงียบ         ใบไม้แห้งแกร่งเกรียบระรุบร่อน
               พระพายโชยเสาวรสขจายขจร                       พระจันทรแจ่มแจ้งกระจ่างดวง
               ดุเหว่าเร้าเสียงสำาเนียงก้อง                 ระฆังฆ้องขานแข่งในวังหลวง

               วันทองน้องนอนสนิททรวง                        จิตง่วงระงับสู่ภวังค์
               ฝันว่าพลัดไปในไพรเถื่อน                      เลื่อนเปื้อนไม่รู้ที่จะกลับหลัง

               ลดเลี้ยวเที่ยวหลงในดงรัง                     ยังมีพยัคฆ์ร้ายมาราวี
               ทั้งสองมองหมอบอยู่ริมทาง                     พอนางดั้นป่ามาถึงที่
               โดดตะครุบคาบคั้นในทันที                      แล้วฉุดคร่าพารี่ไปในไพร
               สิ้นฝันครั้นตื่นตกประหม่า                    หวีดผวากอดผัวสะอื้นไห้

               เล่าความบอกผัวด้วยกลัวภัย                    ประหลาดใจน้องฝันพรั่นอุรา
               ใต้เตียงเสียงหนูก็กุกกก                      แมงมุมทุ่มอกที่ริมฝา
               ยิ่งหวาดหวั่นพรั่นตัวกลัวมรณา                ดังวิญญานางจะพรากไปจากกาย

                         ครานั้นขุนแผนแสนสนิท               ฟังความตามนิมิตก็ใจหาย
               ครั้งนี้น่าจะมีอันตราย                       ฝันร้ายสาหัสตัดตำารา
               พิเคราะห์ดูทั้งยามอัฐกาล                     ก็บันดาลฤกษ์แรงเป็นหนักหนา

               มิรู้ที่จะแถลงแจ้งกิจจา                      กอดเมียเมินหน้านำ้าตากระเด็น
               จึงแกล้งเพทุบายทำานายไป                      ฝันอย่างนี้มิใช่จะเกิดเข็ญ
               เพราะวิตกหมกไหม้จึงได้เป็น                   เนื้อเย็นอยู่กับผัวอย่ากลัวทุกข์

               พรุ่งนี้พี่จะแก้เสนียดฝัน                    แล้วทำามิ่งสิ่งขวัญให้เป็นสุข
               มิให้เกิดราคีกลียุค                          อย่าเป็นทุกข์เลยเจ้าจงเบาใจ
                        ครั้นว่ารุ่งสางสว่างฟ้า             สุริยาแย้มเยี่ยมเหลี่ยมไศล
               จะกล่าวถึงพระองค์ผู้ทรงชัย                   เนาในพระที่นั่งบัลลังก์รัตน์

               พร้อมด้วยพระกำานัลนักสนม                     หมอบประนมเฝ้าแหนแน่นขนัด
               ประจำาตั้งเครื่องอานอยู่งานพัด               ทรงเคืองขัดขุนช้างแต่กลางคืน



                                                                                             35
                                                         เสภาเรื่อง ขุนช้าง-ขุนแผน ตอน ขุนช้างถวายฎีกา
   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21