Page 9 - ตัวอย่าง หนังสือเรียน ดนตรี - นาฏศิลป์ ม.1 หน่วยที่ 1
P. 9

๏  เครื่องหมายโยงเสียง ( ) (Tie)

                                                ใช้โยงโน้ตสองตัวเข้าด้วยกัน ทำาให้ค่าความยาวของ

                                        ตัวโน้ตเพิ่มขึ้นเท่ากับโน้ตสองตัวรวมกัน



                                              ๏  การประจุด (  ) (Dots)

                                                ใช้เพิ่มจังหวะของตัวโน้ตที่ประจุดให้มีจังหวะยาวขึ้นมา

                                        อีกครึ่งเสียงของตัวโน้ตนั้น เช่น โน้ตตัวดำาประจุด ( ) หมายถึง
                                                                               ๑
                                        ตัวดำามีค่าเป็น ๑ จังหวะ ประจุดจะมีค่าเป็น   จังหวะ รวมเป็น
                                                                               ๒
                                        ๑ จังหวะครึ่ง (    =   +   =   +   +  )






                    เพิ่มเติมเสริมความรู้



               การเรียกชื่อตัวโน้ตที่มีเครื่องหมาย      กำากับอยู่ ให้เรียกชื่อโน้ตตัวนั้น แล้วตามด้วย
          ชื่อเครื่องหมายแปลงเสียง เช่น โดชาร์ป (C) โดแฟลต (C) โดแนเชอรัล (C)







                                  การอ่านตัวโน้ตบทเพลงไทยและสากล




         ๑.  โน้ตบทเพลงไทย


               ๏  การอ่านโน้ตบทเพลงไทย

                   วิธีการอ่านโน้ตไทย จะใช้การเคาะจังหวะที่โน้ตท้ายห้องแทนเสียงฉิ่ง-ฉับ ในอัตราสองชั้นจะมี

          โน้ตตัวสุดท้ายเป็นเสียงตกจังหวะเสมอ เมื่อกำาหนดให้ ๑ บรรทัดโน้ต เท่ากับ ๑ หน้าทับปรบไก่ ดังนั้น
          เมื่ออ่านโน้ตอัตราสองชั้น ควรเคาะจังหวะที่โน้ตตัวสุดท้ายแทนเสียงฉิ่ง-ฉับ

                 ในทางดนตรีไทยบางครั้งนิยมบันทึกโน้ตเพลงไทยด้วยตัวเลข บางครั้งก็บันทึกด้วยโน้ตสากล

          แต่ส่วนใหญ่มักใช้การบันทึกโน้ตเพลงไทยด้วยตัวอักษรไทยแทนตัวโน้ตสากล เช่น ใช้ ด แทนเสียง โด
          ใช้ ร แทนเสียง เร โดยเรียกว่า โน้ตเพลงไทยหรือการบันทึกโน้ตเพลงไทย





                                                                                            15
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14